The Voice of Hind Rajab

Allemachtig, wat een indrukwekkende film is The Voice of Hind Rajab, om stil van te worden. De film is een werkelijk hartverscheurend docudrama over de noodkreet van een Palestijns klein meisje in doodsnood.

Op 24 januari 2024 komt er een telefoontje binnen bij de alarmcentrale van de Palestijnse Rode Halve Maan op de Westelijke Jordaanoever. Aan de lijn is het zesjarige meisje Hind Rajab uit Gaza dat doodsbang is. “Kom me halen”, smeekt ze, “Red me”. Ze zit, gewond en omringd door overleden familieleden, in een auto die onder vuur wordt genomen door Israëlische tanks.

Terwijl de hulpverleners haar aan de lijn proberen te houden, zetten ze alles op alles om een ambulance bij haar te krijgen. Maar zonder toestemming van het Israëlische leger komt er geen voertuig het gebied in. En dan volgt er eindeloos, zenuwslopend heen en weer gebel met allerlei instanties en al dan niet hooggeplaatste functionarissen. En ook de gemoederen binnen de alarmcentrale lopen af en toe hoog op.

We weten inmiddels helaas allemaal hoe het afloopt. Na urenlang op antwoord wachten komt eindelijk het verlossende bericht. Een ambulance mag naar het doodsbange meisje op weg, maar de ziekenwagen zal haar nooit weten te bereiken. Later wordt de auto verwoest teruggevonden, aan flarden geschoten door het leger. Ook de hulpverleners zijn omgekomen. En ook de arme Hind zelf heeft het niet overleefd.

Wat The Voice … zo ontzettend aangrijpend maakt is het feit dat de Tunesische regisseur Kaouther Ben Hania de authentieke geluidsopnames van het incident gebruikt en de scenes in de alarmcentrale door acteurs laat naspelen. Je hoort dus de stem van Hind zelf en je voelt als toeschouwer dan ook in alle vezels mee met de complete onmacht die zich van de hulpverleners meester maakt. Wat de film ook zo goed maakt is het feit dat je niets ziet van het geweld. Je hoort alleen de wanhopige stem van Hind en op de achtergrond hoor je af en toe schoten.

The Voice of Hind Rajab debuteerde op het Filmfestival van Venetië en kreeg daar na afloop een staande ovatie van maar liefst 23 minuten lang, waarbij naar verluidt velen van de aanwezigen, zowel pers als publiek, het niet droog hielden.

De film won in Venetië de Grote Juryprijs en is de Tunesische inzending voor de Oscars, wat ons betreft dubbel en dwars verdiend.

Trouw (★★★★★) '5 sterren voor The Voice of Hind Rajab'
VPRO Cinema (★★★★) 'beklemmend en aangrijpend'
Cinemagazine (★★★★) 'De film raakt diep ...' Het geweld zelf blijft buiten beeld; de horror speelt zich af in onze verbeelding, gevoed door die ene, indringende stem'
The Guardian (★★★★) 'provocative docufiction is fierce, urgent and heart-shattering ... a fierce, vehement piece of work'