The Light Thief

Een bijzondere film met een bijzonder doel, dit keer. 'The light thief' is een Kirgizische film. Even opzoeken in de atlas: 'boven' Afghanistan, het raakt net aan China en ligt 'onder' Kazachstan. Geeft niet,  de dorpselektricien die in deze film de hoofdrol speelt weet hoogstwaarschijnlijk ook niet waar Nederland ligt. Wat hij wel weet, is dat hij zijn dorpsgenoten moet helpen aan een lagere energierekening. Dat kan door wat met de elektriciteitsvoorziening te rommelen. Elektricien Svet-ake, de 'dief van licht' prutst wat met draden en de meter, drinkt er een kopje thee bij en met zijn ontwapenende glimlach krijgt hij alles voor elkaar.

Verwacht geen groots spektakel: 'The light thief' is een innemende, kleine en sympathieke film in een land waar nauwelijks films worden gemaakt. Twaalf jaar geleden draaide uit dat verre filmland 'Beshkempir' in Winterswijk.

Regisseur Kubat, die zelf de hoofdrol voor zijn rekening neemt, heeft het ook nog eens gefilmd alsof de kijker zelf in het indrukwekkende Kirgizische landschap staat. Hij rijgt een aantal korte verhaaltjes aan elkaar, het gesteggel om de grond, de rol van de nieuwe machthebbers, een vergadering van wijze, oude mannen, Svet-ake die dronken een elektriciteitspaal beklimt.

Dat levert een film op met een losse structuur, met lome beelden van het leven in een doezelend dorpje in Verweggistan. Alles lijkt bij het oude te blijven, maar het gaat voor de hoofdrolspeler onafwendbaar de verkeerde kant op. Na de val van de oude machthebbers is de weg vrijgemaakt voor het vrije ondernemerschap. In Kirgizië zijn dat oude dorpelingen, gesteund door het geld van vage Chinese investeerders. De onverwachte finale maakt een abrupt einde aan de gemoedelijkheid.

 

 


We koppelen het vertonen van The Light Thief aan een heel goed doel, namelijk de stichting Geef een Koe. Deze stichting probeert het leven van Kirgizische gezinnen met een gehandicapt kind draaglijker te maken door ze een koe te schenken. Dit heeft allerlei – financiële en sociale –  voordelen voor zo'n gezin.

Wij citeren de website van Geef een Koe:

– Omdat de melk van de koe vanuit huis wordt verkocht is er aanloop van dorpsbewoners. Daardoor komt de moeder met haar gezin uit haar isolement en kan zij in haar eigen levensonderhoud voorzien.
– De moeder kan haar gehandicapte kind thuis (onder)houden.
– In Kyrgyzstan worden gezinnen met een gehandicapt kind in de regel niet erg geaccepteerd door de plaatselijke bevolking. Door de schenking van een koe aan zo’n gezin stijgt het aanzien van dat gezin, kan het gezin in zijn eigen onderhoud voorzien dankzij de inkomsten uit de verkoop van de melk en nemen de sociale contacten toe door de verkoop van de melk aan huis.
– De dorpsgenoten ervaren dan dat een kind met een handicap wel degelijk kan deeluitmaken van de gemeenschap. Zij staan er nu steeds meer voor open om hun eigen kinderen met het gehandicapte kind te laten spelen
.

We hebben het in Nederland weliswaar voortdurend over recessie en crisis, maar in Kirgizië spelen problemen van een geheel andere orde. Kapot slaan dus dat spaarvarken en plunderen die rekening, er moeten Wenterse koeien naar Kirgizië!

Vele gulle gevers gingen u al voor: